20/11/2009 - Rasim Ozan Kütahyalı

Rasim Ozan Kütahyalı bu ne hal?

Kim tutar seni Rasim,kim tutar?
A.Dursun
------------

Taraf yazarı Kütahyalı, TSK'nın bir numaralı hedefinin Gülen hareketini bitirmek olduğunı iddia etti.
 

Dün gece yayımlanan 32.Gün programında İtricayla Mücadele Eylem Planı tartışıldı. Program konukları arasında yer alan Taraf Gazetesi yazarı Rasim Ozan Kütahyalı, TSK ile ilgili çarpıcı iddialarda bulundu.

Türk Silahlı Kuvvetleri'nin (TSK) bir numaralı planının ne Ak Parti ne de PKK olduğunu öne süren Kütahyalı, Gülen Hareketi'nin generallerde trafma yarattığını ve TSK'nın bir numaralı heddefinin bu hareketi hadım etmek olduğunu ileri sürdü.

15/11/2009 - Genelkurmay,ordu içinde Kemalist subayları tasfiye ile mi görevl

Genelkurmay,ordu içinde Kemalist subayları tasfiye ile mi görevli?

ARTIK SİZİ BEN DE KURTARAMAM

Yalçın Küçük

Odatv.com - 14 Kasım 2009

Odatv.com olarak Prof. Dr. Yalçın Küçük'e başta Kürt Açılımı ve Albay Dursun Çiçek’in tutuklanıp-bırakılması olmak üzere gündemdeki konular hakkında görüşlerini sorduk. İşte Okan İrketi tarafından yapılan ve çok ses getirecek Yalçın küçük röportajı:

Odatv'ye verdiğiniz daha önceki mülakatınızda, AKP ile ordu arasında bir mutabakat olduğunu ileri sürmüştünüz. Tayyip Erdoğan ise 9 Kasım’daki açıklamasında “Başbuğ ile güven sorunum yok” dedi. Bu açıklama sizin düşüncelerinizi teyit ediyor mu?

Şimdi, teyit ediyor mu, etmiyor mu meselesi doğrusu beni çok fazla ilgilendirmiyor. Ama ilk bakışta, Odatv’ye söylediğim görüşlerim şöyleydi: İlker Paşa Hazretleri’yle Tayyip Erdoğan arasında dört noktada mutabakat olduğunu ileri sürmüştüm. Bunlardan birincisi, PKK’nın ortadan kaldırılmasıydı. İkincisi, Fethullah Gülen’in devlet içindeki gücünün tasfiyesi. Üçüncüsü, kemalist laisizm ve cumhuriyetin temel ilkeleri. Dördüncüsü ise, Barzani devletinin kabul edilip edilmemesi konusundaki mutabakattı. Bunların iki tanesinde, PKK’nın ortadan kaldırılması ve Fethullah Gülen’in devlet içindeki kadrolarının tasfiye edilmesi konusunda Genelkurmay Başkanlığı’nın istediklerini aldığı yönünde bir görüş ortaya çıkıyordu. Onun ötesinde de, Genelkurmay Başkanı İlker Paşa Hazretleri kemalist laisizmden önemli ölçüde geri adım atmaya razı olmuş görünüyordu. İlaveten de, şimdiye kadar hem Yaşar Büyükanıt, hem İlker Başbuğ doktrinlerine göre, Türkiye’nin güvenliği açısından bir tehlike sayılan Barzani’nin başında bulunduğu Kürdo-Judaik devletin tanınması yönünde bir eğilim ortaya çıkıyordu. Ordu da artık eski görüşlerinden vazgeçiyordu. Hem Odatv’de, hem de başka televizyonlarda bunları söyledim. Olayların gelişmesi içinde de bunlar genel olarak kabul gördü. Şimdi söylediklerimin o kadar doğru olup olmadığını ve bugün nerede olduğumuzu sizinle birlikte tartışacağız.

9 Kasım, 10 Kasım, 11 Kasım itibariyle, Cumhuriyet Türkiyesi önemli bir dönemece varmış görünüyor. Bu durumu göz önüne alarak, bu mutabakatı ve Kürtler’in Habur Zaferi’ni görüşmemiz lazım. Görüşmeye başlamak için üç yeni tespitimizi dillendirmek istiyorum.

Bir: 11 Kasım 2009’u bu çerçevede, 29 Eylül 1938’deki Mühih Antlaşması’na benzetebiliriz. Genelkurmay Başkanı İlker Paşa Hazretleri’yle Tayyip Erdoğan’ın görüştükleri bir sırada Deniz Kurmay Albay, Doktor Dursun Çiçek’in İstanbul-Beşiktaş’ta tutuklanması bir Münih Antlaşması’dır. (1) Bu bir ödündür. Münih’te, biliyorsunuz, 29 Eylül 1938 tarihinde başta Büyük Britanya Başbakanı Chamberlain, İtalya Başbakanı Mussolini ve Fransa Başbakanı Daladier Çekoslovakya’nın bir parçasını Hitler’e verdiler, teslim ettiler. 11 Kasım 2009 tarihi de Türkiye’deki hukuk mücadelesinde, laik cumhuriyet mücadelesinde bir Münih ödünüdür. Bundan hiçbir kuşku duyamayız.

Böyle şeyler olmaz. Kürt açılımını konuşmak için 10 Kasım’dan başka bir gün bulamadılar. Dursun Albay’ın tutuklanması için de, İlker Paşa Hazretleri’yle Tayyip Erdoğan’ın görüştüğü günden başka bir gün bulamadılar.

Peki, bilim nedir? Dursun Albay bundan önce, 30 Haziran 2009 tarihinde tutuklanmıştı. O tarihte de Milli Güvenlik Kurulu toplanmıştı. Ben size tarihi böyle anlatırım. Benim kitaplarıma bakın. Umarım belleğim beni yanıltmıyordur, Tan Matbaasının tahrip edildiği gün de, o zamanki muhalefet lideri Celal Bayar ile o zamanki devlet başkanı İsmet İnönü buluştular. Bunu Türk tarihi böyle ayarlar. Tayyip Bey’in, Abdullah Gül Bey’in bilgisi, kültürü, birikimleri buna imkan vermez ama bu olur.

Bir Münih ödünü varsa, akıllara şu soru ister istemez gelir: Yoksa Genelkurmay Başkanı’mız İlker Paşa’yı, AKP ve Tayyip Erdoğan, ordu içinde kemalist-sol kemalist subayları tasfiye ile mi görevlendiriyor.

İki. Üzerine konuşmamız gereken çok önemli bir noktadayız. 11 Kasım tarihli gazetelerde Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Deniz Baykal’ın bir açıklaması var. Demek ki, açıklama 10 Kasım’da yapılmış. Baykal şöyle diyor: “İlk kez cumhuriyete karşı bir tertibin iktidar tarafından planlanarak yürülüğe konulduğuna şahit oluyoruz.” Bu, çok çok çok ağır bir tespittir. Bu, bir yandan, Anayasa Mahkemesi’nin bugünkü hükümetin cumhuriyete karşı tertiplerin odağı olduğu yollu hükmünün devamıdır. İkincisi -sizin kuşaklar, Odatv’nin izleyicisi olan kuşak bilmeyebilir- bu, İsmet Paşa Hazretleri’nin 1960 öncesinde, o zaman ki hükümet başkanı Adnan Menderes’e söylediği, “artık sizi ben de kurtaramam” sözünü hatırlatmaktadır. Bu, sonun başlangıcıdır.
27 Mayıs öncesi Demokrat Parti ile karşılaştırdığımızda, AKP açısından tarihin bu kadar hızlandığı söylenebilir mi?

Üçüncü tespit edeceğim nokta da, bu sorunuzla yakından ilgilidir. Üçüncü tespitimiz şudur: Acaba o kadar yakın mı?

Siyasi tarihte neye bakarız? 1960’dan önce ne vardı? Bir: O zamanki başbakan Adnan Menderes, Saidi Nursi’yi övmeden, kendi dışındaymış gibi harekete geçirdi. Bununla birlikte, Cumhuriyet Saidi Nursi’yi, kendisinin reddi olarak görmektedir. Doğru ve yanlış ama Cumhuriyet’in algılaması böyledir. Saidi Nursi varsa Cumhuriyet yoktur, Cumhuriyet varsa Saidi Nursi yoktur. Birinci nokta budur. Çok yakın bir zamanda Tayyip Erdoğan, Saidi Nursi’yi tarihin uluları arasında saydı. İsmet Paşa Hazretleri böyle durumlarda, “seni ben de kurtaramam” der.

İki: Şeyh Sait ile Cumhuriyet’in kuruluşu yan yana getirilemez. Bu görüş doğru mudur yoksa yanlış mı? Bunu bir tarafa bırakıyoruz. Biz Cumhuriyet’in algılayışı, politika, kabul gören gerçeklik üzerine konuşuyoruz. Adnan Menderes Şeyh Sait’in torunu olduğunu iddia eden 22 yaşındaki bir çocuğu, Abdülmelik Fırat’ı milletvekili yaptığı zaman; ben, öğrenci gençlik içerisinde önde gelen kişilerden biri olarak, bunun cumhuriyetle bağdaşmadığını düşündüm. Öğrenciler de bunu böyle düşündüler. Cumhuriyet ile ne bağdaşmıyor: Kürdisite... Şimdi Tayyip Erdoğan bunu da yapıyor. Demek ki, İsmet Paşa Hazretleri’nin iktidarda Cumhuriyet’e karşı bir tertip görmesinde bu vardı. Deniz Baykal da, Cumhuriyet’e karşı tertiplerin çok olduğunu ama bunun tarihte ilk defa, iktidarda olanlarca yapıldığını söylüyor. Bunun büyük bir tehlike olduğunu kabul ediyor. Türkiye’de Kürdisizm akımları olmuştur. Ama, ilk defa iktidardaki insanlar tarafından bütün imkanlar kullanılarak propagandası yapılmaya başlamıştır.

Üç: Adnan Bey’in düşüşünden önceki en önemli nokta şudur: Adnan Bey’in 1960 Nisan’ında Moskova’ya gideceğini açıklamasıdır. İsmet Paşa bunu duyduğu zaman, damadı Metin Toker’e, “Fatin ile Adnan çok tehlikeli bir yola giriyorlar” demiş. Ve Paşa doğru çıktı. Peki, şimdi Tayyip Bey Moskova’ya mı gidiyor? Şu anda, Amerika ve İsrail için Moskova, Tahran’dır. Dolayısıyla çok önemli bir yerdeyiz. Bu üç tespiti yapıyoruz. Meseleyi bu şekilde anlayabiliriz.

Saygı Öztürk’e Dursun Albay’ın verdiği bir mülakat var. O mülakatta Dursun Albay, “ilahlar kurban istiyor” diyor. Türkiye böyle büyük bir bunalımın eşiğine geldiğinde, benim üniversite arkadaşım Deniz Baykal’ın da aklının açıldığı görülüyor. Dursun Albay tutuklandıktan sonra Deniz Baykal, “Türk Silahlı Kuvvetleri’nin içinde de ilahlar olabilir” dedi. Ben henüz bu noktada değilim. Ama ben, bu aralar Deniz Baykal’a yol açıyorum. Deniz Baykal’ın bunu görmüş olması önemlidir.

AKP, İlker Paşa Hazretleri’ni ordu içinde tasfiyeler yapmakla mı görevlendirdi? İlker Paşa Hazretleri’nin, kendisinin kağıt parçası dediği bir belge yüzünden, pek değerli bir subayının nahak yere tutuklanmasına razı olması, böyle bir şüphenin oluşmasına neden olmaktadır. İlker Paşa’nın kendi adına televizyonlara çıkarttığı insanların, Hıfzı Paşa’nın, mütareke Harbiyesi’ndeki bir paşanın bile zor söyleyebileceği bir şekilde, “onlar istiyor, biz veriyoruz; biz istiyoruz, onlar vermiyor” şeklinde bir açıklama yapmasına imkan vermesi çok üzücüdür, çok düşündürücüdür. Berat adlı bir çocuğun AKP ile planlı olarak yapıldığından hiçbir kuşkumuz olmayan “İlker Paşa’yı neden görevden almıyorsun” açıklaması üzerine; Tayyip Bey’in tekkelerde, dergahlarda, mevlevihanelerde olabilecek bir oyunla, “üzerimde çok baskı var, İlker Paşa’yı görevden almamı istiyorlar ama almıyorum” demesi ve bunun ardından Dursun Albay’ın Beşiktaş’ta tutuklanması, insanın aklına “Genelkurmay Başkanı kendi makamı için Tayyip Bey’e Dursun Albay’ın kellesini mi verdi” sorusunu getirmektedir. Ben buna katılmam. Ama katılmadığım görüntülerin ortaya çıkmasını önlemek de Genelkurmay Başkanlığı’na düşerdi.

Genelkurmay Başkanı’nın, başı ağrırdı o gün gitmezdi. Zaten Çarşamba günü görüş yok. Bunları ben biliyorum, İmam Hatip mezunları biliyor da, kurmay subaylar mı bilmiyor? Bundan önce de, İlker Paşa ile Tayyip Erdoğan’ın buluştukları saatte, Karay Ahmet Davudoğlu’nun Barzani’nin ayağına gideceği ilan edildi. Nerede sizin kırmızı çizgileriniz? Nerde Yaşar Paşa, nerede İlker Paşa? Bunu öğrenin, bunu bütün Odatv izleyicileri öğrensin. Davudoğlu’nun Barzani’nin ayağına gideceği, İlker Paşa ile Tayyip Bey buluştukları sırada ilan edildi. Dursun Albay’ın tutuklandığı gün Milli Güvenlik Kurulu toplanmıştı. O toplantıdan sonra Abdullah Gül Bey türban yasasını imzaladı. O toplantıdan sonra Talabani’yi Türkiye’ye davet ettiler veya “gideceğiz” dediler. Bunları İmam Hatipliler biliyor, kurmay akademisinden mezun olanlar ise bilmiyorlar. Peki, Yalçın Küçük’ün yıllardır ne dediğini biliyor musunuz? Ben her zaman “kurmay sınıfı sınıfta kaldı” derim. Bu, sınıfta kalmadır. İlker Paşa Hazretleri’ne saygımız, sevgimiz büyüktür. Ama 10 Kasım’da Mustafa Kemal Paşa için vermiş olduğu demeçle sınıfta kalmıştır. Vermese daha iyi olurdu. “Ne oldu İlker Paşa, laisizm sözcüğünü ağzınıza alamıyorsunuz” diye düşünür sizi dinleyenler.
Peki Hocam, 21 Aralık 1957’de, hatırlayacağınız üzere 9 Subay Olayı ortaya çıkmıştı. 9 Subay Olayı’nda ihbar eden subay, Samet Kuşcu, tutuklanmıştı. Ordunun üst kademesindeki bazı generaller her ne kadar 9 Subay Olayı’nın hemen üzerine gidilmesini istese dahi; ordu, kendi içindeki Demokrat Parti karşıtı subayları teslim etmekte güçlük çıkarmış, onları korumuştu. Dursun Çiçek vakasında da askeri savcılık hemen ihbarcının bulunması için soruşturma başlattı. Bununla birlikte Dursun Çiçek yine de tutuklandı. Bu iki olayı karşılaştırdığımızda siz bu durumu nasıl değerlendiriyorsunuz?

Bir defa ‘ordu kendi içindeki subayları korudu’ ifadesini düzeltmemiz lazım. Şunu çok iyi bilelim: Ordu içinde her zaman bu tür konuşmalar olur. Hele 1957’de bu tür konuşmalar mutlaka olmuştur. Peki, televizyonlara çıktığımda ben ne diyorum, “bugün Genelkurmay Başkanı İlker Paşa Hazretleri’nin Türk Ordusunu bu hale düşürmesi üzücüdür ama o kadar da önemli değildir.” Biz, 1956 yılında burjuva demokratik devrim yoluna çıktığımızda, arkamızda ordu yoktu. Ama 1957 yılına geldiğimizde, Adnan Menderes bugünkü iktidar kadar büyük bir vesvese içine düşmüştü. Bugünkü iktidar da vesvese içindedir. İlker Paşa Hazretleri’ne şunu söylemek durumundayım. İlker Paşa, Dursun Albay’ın kellesini verirken şu hesabı yapmalıydı: Bir kez kelle verirseniz, karşı taraf sizden hergün kelle ister. Kelle istemenin sonu yoktur. Bunu söylediğimde yeni bir şey mi söylüyorum? Hayır, ikide bir ağlayan, gözü yaşlı Bülent Arınç zaten daha önce söyledi. Demek ki, “İlker Paşa Hazretleri’ni tasfiye görevlisi telakki ediyorlar” dediğim zaman; ben, Arınç gibilerin açıklamalarına, yazılarına bakıyorum. Gözü yaşlı Bülent Arınç’ın “ordu kendi içindeki tipsizleri tasfiye etsin” açıklaması ile, kendi sözünde hiçbir zaman durmayan Tayyip Erdoğan’ın “ordu ile olumlu sürece girdik” açıklamasını birleştirdiğimizde, bunun bir tasfiye işareti olduğunu düşünürüm. Hiçkimsenin Türk Ordusunu böyle bir duruma düşürmeye hakkı yoktur.

Ayrıca her orduda Beşiktaş’ta dava konusu yapılan türde konuşmalar olur. Ne arıyorsunuz? Hadi gücünüz yetiyor mu? Silivri iddianamelerini, klasörlerini okuyor musunuz? Klasörlerde görülüyor, birkaç kişi hariç bütün paşalar AKP’ye karşı.
Bir: Bütün paşalar “AKP’yle olmaz, AKP cumhuriyete karşıdır” diyorlar. Bunu söylemeyen yok! Bunda da hiçbir suç yok. İki: “Fethullah Gülen’e karşı çıkıyorlarmış” diyorsunuz. İlker Paşa, Nisan 2009’daki iki açıklamasında da bunu söylemedi mi? Ne diyorsunuz? O zaman tertip çok açık ortaya çıkıyor. İddianameler açık. Birkaç kişi hariç -Hilmi Özkök ve taraftarları- Türkiye’de yüksek komutanların hepsi AKP’den kurtulmayı istiyorlar. İsterler; gönüllerine ne karışırsın? Bu iş, eylemli bir cunta haline geliyor mu, gelmiyor mu, ona bakarsın.

AKP’den kurtulmak isterler. Bunları televizyonlarda da gösteriyorum. İlahiyat Fakültesi hocası Yaşar Nuri Öztürk, “Türkiye Allahına kadar din devleti oldu” diyor. Yalan mı? İlker Paşa Hazretleri yalan mı bu? Bir takım magazin kızları televiyonlarda “zenginlik Allah’tan mı, kuldan mı gelir,” demiyor mu? Bunları soranlar hesap verecek, Saba Tümer de hesap verecek. “Taadüdü zevcat iyi midir, kötü müdür,” diyen adamları televizyonlara çıkartıyorlar. Benim çocukluğumda bunları söyleyen adamları tımarhaneye kapatırlardı. Şimdi televizyonlara çıkartıyorsunuz. O akşamları barlarda sürünen kızlar bunlarla beraber. Böyle bir durumda Türk Ordusundan bir generalin, bir paşanın “bunlardan nasıl kurtuluruz,” demesinden daha normal bir şey yoktur. Gönülleri o yöndeymiş; sohbet etmişler. Çok da acemiler; ama söylediklerinin hiçbirinde suç yok. Balbay’ın günlüklerinde, notlarında ne var? Hiçbir suç göremedim ben. Ortada bir eylemlilik yok. Konuşmuşlar sadece.

1960 dönemine geliyoruz. O dönemi biliriz. İhbarcı Binbaşı Samet Kuşçu bir takım subayları tutuklatmış, sonra söylediklerinin laftan ibaret olduğunu söylemiştir. Bunun üzerine, tutuklanan albaylar salıverilmiş ve askeri kariyerlerine devam etmişlerdir. Tutuklananlardan Cemal Yıldırım sonrasında senatör olmuştur. Kariyerleri bitmemiş, görevlerine devam etmişlerdir. Dursun Albay da görevine devam eder. Mesele ordunun kendi içindeki subaylarını koruması değildir; çünkü ortada zaten bir şey yok! Bu bir tertiptir. AKP şunu biliyor: Bütün paşalar birbirleriyle AKP’den nasıl kurtulacakları üzerine konuşmuşlar. Paşalar, “ne yapalım, bir muhtıra mı verelim,” demişler. Konuşmaların hiçbirinde “birlikleri harekete geçirelim” düşüncesi yok. Birlikleri harekete geçirelim denmemişse, birlikler harekete geçirilmemişse, ihtilal teşebbüsü yoktur. Teşebbüs bile yoktur.

Ama AKP tarafında büyük bir evham var. Ordu bizi tasfiye edecek evhamı var. Onun için, “bu bulaştı, bu da bulaştı,” diyorlar. Dursun Çiçek, “benim bu belgeyle ilgim yok,” diyor. Ben de bunu çıktığım yerlerde söylüyorum. Devletin hiçbir kurumunda öyle yazı yazılmaz. Belgeyi oturmuşlar, uydurmuşlar.
Ben o sıralarda televizyonlarda söylemiştim. “Yanlış yapıyorsunuz, bu iş askeri mahkemede görülmelidir” demiştim. Hala da öyle derim. Ama Tuğgeneral Hızfı Paşa diyor ki, “biz veriyoruz, onlar vermiyor.” Bunlar artık mahallede konuşulacak türde sözlerdir. Neyi veriyorsun? Bir orduda, “Genelkurmay’da bir yazı yazılmış” deniyorsa, böyle bir iddia varsa; o iddia Genelkurmay Mahkemesi’nde görüşülür. Sen bunu orada görüşmüyorsan, kaybetmişsin, demektir. Siz gitmişsiniz! “Onlar istiyor, biz veriyok; biz istiyok, onlar vermiyor” diyorsunuz. Orduda böyle laflar olmaz. Yarabbi! Nasıl paşa oldunuz siz? Bari, siz istekte bulunduğunuz halde onların vermediğini söylemeyin. Bu, erkekliğe sığmaz. Türk ordusuna sığmaz. İlle bir açıklama yapacaksanız, “bekliyoruz,” dersiniz! Ama siz değerli bir subayınızı ortada hiçbir belge olmadan hapse gönderiyorsunuz. Sizler nasıl kurmay subay oldunuz, nasıl tuğgeneral oldunuz?

Devam edelim.Şu anda Türk Ordusunun içine düştüğü durum, bundan elli yıl öncesine göre çok daha vahimdir. Türk ordusundan kahraman subaylar, kurmay albaylar, içlerinden ihbarcı bir Samet Kuşçu çıkmadan tutuklanıyorlar. Ortada bir ihbarcı olduğu bile belli değil. Kanunsuz bir düzene doğru gidiyoruz.

1990’lı yıllardaki en önemli tartışma başlıklarından bir tanesi başkanlık sistemiydi. Anayasanın değişeceği söyleniyordu. Hiçbir şey değişmedi ama başkanlık sistemi veya aşiret rejimi bir biçimde kabul edildi. Ahmedinejat bugün Türkiye’dekinden daha çok kurallara ve hukuka bağlıdır. Fuhuş olmuş, Tayyip Bey’e bildiriyorlar; her şeyi ona bildiriyorlar. Ve bir Tayyip Bey çıkıyor, “yetkililer adli tıbbın raporunu kabul etsin,” diyor. Sen kimsin Tayyip Bey, kimsin sen? Savcı mısın, hakim misin, başbakan mısın, hukuk profesörü müsün, gazeteci misin, nesin? Hangi ülkede başbakanlık makamındaki bir kimse, herhangi bir başka kurumun adli tıp raporunu kabul etmesini buyurabilir. Peki, Hüseyin Üzmez vakasında ne yaptı o adli tıp kurumu? Öbür vakalarda ne yaptı? Hukukta kaç kez bilirkişi raporuna itiraz edilir bilir misiniz? Rapora itiraz edersin, “gönder bunu ben de göreyim” dersin. O Hakim Hıfzı Paşa evvela bunlara baksın. Hangi ülkedesiniz? Tayyip Bey kimdir? Tayyip Erdoğan ne hakla TBMM Başkanı’nın odasını basabilir? Türkiye artık budur.

Kanunsuz ceza, kanunsuz af olmaz. Türkiye’de hiçkimse, dağlardaki eli silahlı insanların -ister Türk, ister Kürt olsun- o işi bırakmalarını istemezlik etmez. Herkes ister. Ama kanun olmalıdır. Ve bu olmadığı halde İlker Paşa Hazretleri, siz diyeceksiniz ki, “geldiler savcılıktan bırakıldılar.” Bu kanunsuzluğun yolunu Türk Genelkurmay Başkanı açtı. Böyle olmaz İlker Paşa Hazretleri. Bir erteleme yasası çıkartırsınız, “onbeş yıla kadar olan cezalar üç yıl içerisinde bir daha işlenmemek kaydıyla ertelenmiştir,” dersiniz. Bu durumda dağdakiler savcılığa gitmeden de gelirler. Biz beştaş oynamıyoruz. Kurmay sınıfı sınıfta kaldı. Dağdan öyle azar azar gelmekle PKK bitmez. PKK’nın da bitmek gibi bir niyeti yok zaten. Bu yaptığınız ile ancak, Kandil Dağı’nda çok çalışmış, yorulmuş, artık Diyarbakır’a gelmek, DTP’de politika yapmak isteyenleri Türkiye’ye getirebilirsiniz. Yaptığınız budur. İlker Paşa Hazretleri bu yolu açtınız. Ama ben her çıktığım taşın üstünde söyleyeceğim. Biz orducu sosyalistiz. Bu ülkede hukuk olmalıdır. Erteleme yasası çıkaracaksınız ve “verilecek cezalar ertelenmiştir,” diyeceksiniz. Bu olmazsa, olmaz. Evvela bunu yapacaksınız. Türkiye’de Genelkurmay Başkanları’nın kanunsuzluk kapılarını açmaya, İmam Hatipliler’e yol göstermeye mezuniyetleri yoktur.

İkincisi Türkiye’de hiçbir kamu görevlisinin iftar yemekleri düzenlemek yetkisi yoktur. Bunu yaptığınız zaman kanunlar önünde suç işlemiş olursunuz. Evinizde dilediğiniz iftar yemeğini yapabilirsiniz, istediğinizle yemek yiyebilirsiniz. Ona herkes saygılıdır. Bunun için oruç tutmanıza da gerek yoktur.

Şu anda bir cumhuriyet savaşı içindeyiz. Biz hiçbir zaman akılcılıktan vazgeçmeyiz. Biz orducu sosyalistiz. Bunları çok açık olarak söylüyorum. Her şey dinlenmiş, bütün telefonlar, bütün konuşmalar dinlenmiş... Ve bütün bu dinlemelere bakıyorsunuz. Hep “ben bu işlere karışmam,” diyenler Genelkurmay Başkanı olmuşlar. Cumhuriyet gidiyor diyenler ise, kenarda kalmışlar. Kemalist bir paşa, Şener Eruygur, ya da sol kemalist bir paşa, Tuncer Kılıç, Kara Kuvvetleri’nin başına hiç gelememiş. Buna mukabil, yakın zamana bakacak olursak, Doğan Güreş, İsmail Hakkı Karadayı, Kıvrıkoğlu, arkasından Yaşar Paşa, en son olarak da İlker Paşa gelmişler. Hepsi iyi paşalar. Bir de Hilmi Paşa var. Ama o ayrıdır. Bu orduda Hilmi Paşa türü ise azdır. İlker Paşa da çok değerli bir paşadır. Peki, ne dedi Dursun Albay: “İlahlar kurban istiyorlar.” Ne dedi Deniz Baykal: “Kurban isteyen ilahlar Türk Silahlı Kuvvetleri içinde de galiba varlar.” Ben, İlker Paşa’yı böyle görmüyorum. Ama İlker Paşa herhalde, “bu Tayyip Bey sözünde durmayan bir adam, sağlığı yerinde olmayan bir adam, tutturmuş bir şey, şuna bir kurban vereyim de bundan sonra bir şey istemesin” hesabı yapmış olabilir. Vecdi Gönül de, Tayyip Erdoğan da, “verin, verin, verin bize Durmuş Albay’ın kellesini verin” diye tutturmuşlar. İlker Paşa da, madem “bir kelle istiyorsun, al” demiş olabilir. Nihayetinde paşalarımız paşa oluyorlar belki ama, neticede bürokrasinin içinden yetişiyorlar. Hiçbir tecrübeleri yok! İlker Paşa bunu iyi niyetle yapmış olabilir. Ama tecrübesizdir. Askerlikte bunun başka bir izahı yoktur! Ayrıca, koyarsın Dursun Albay’ı karargaha, “gel, al” dersin. “Gel, al, buyrun” dersin. Dursun Albay’a bu yapılanlar kabul edilemez; asker sözüne yakışmaz bunlar. Vahim olan budur. Ama söylediğimiz gibi, bunları büyük bir tecrübesizlikle izah edebiliyoruz.
İlker Başbuğ bunları yaparak İstanbul-Beşiktaş’tan çıkan, Türk ordusuna yönelik husumeti durduracağını hesaplamış olabilir. Peki, bu hesap doğru mudur? Biz bilim adamıyız. Söylediklerimizin ampirik bir temeli var. Bir müddettir Poyrazköy unutulmuştu, şimdi hücuma geçtiler. Demek ki, İlker Paşa’nın hesabı yanlış bir hesaptır. Yüksek komutanlığa arz ederim, çok yanlış yapıyorsunuz. Yanlış hesap Bağdat’tan dönmelidir. Bu ödün yolu, yol değildir. Suçlamaların hiçbir hukuki temeli de yoktur. O halde, Dursun Albay Münih ödünü kurbanıdır.

Ayrıca ben yıllardır söylerim, niye İstanbul Komutanı Kara Kuvvetleri Komutanı olur? Niye olur? Bir tek nedeni vardır: Soğuk Savaş nedeniyledir. Bunları öğreneceksiniz, ben her şeyi öğrendim. Çünkü Soğuk Savaş’ta SSCB’nin Bulgaristan üzerinden Türkiye’ye gireceği düşünülüyordu. Bu yüzden en eğitimli askerler Trakya’da, İstanbul’da tutulurdu. “Düşman” oradan gelecekti. Şimdi orada değil. Oturuyorsunuz İstanbul’da, o kokteyl senin, bu kokteyl benim geziyorsunuz. Başka ne yapıyorsunuz İstanbul’da? Ne yapıyorsunuz? Bana orduyu mu öğreteceksiniz? Kitaplarımda var, Koçzadelerden Ali ile Sabancılar’dan Ali, siz madalya alırken gülüşüyorlardı. Zenginlerin çocuklarının önünde madalya alıp vermekten başka İstanbul’da ne oluyor? İyi kötü savaş tecrübesi olan bir İkinci ordu var, üçüncü ordu var. Kara Kuvvetleri Komutanı niye buralardan değil de, İstanbul’dan çıkar.

Bunları içimiz yanarak anlatıyoruz. Fethullah Gülen ile mücadele de böyle olmaz. Bir televizyonda da söyledim. Ordu Tv’yi kuracaksın. Evvela bütün subaylarına tarikatları anlatacaksın. Bunları yapacaksın. Ondan sonra tarikatçıları Harp Akademilerinde hoca olarak kullanmayacaksın. Dolayısıyla kendi hocalarını yetiştireceksin. Harp Akademilerini bir fakülte, üniversite haline getireceksin, buralarda kendi kadrolarını yetiştireceksin. Bu kadroları yetiştirmediğiniz takdirde bu işi yapamazsınız.

Oda Tv’de de çok iyi tespit edildiği gibi, artık ordu mensuplarının, Genelkurmay Başkanı’nın konuşmalarında laisizm sözü geçmiyor. Barzani devletinin kabul edilmiş olması ise net bir durumdur. Bu, çok vahim bir noktadır. Ama Yaşar Paşa Hazretleri’nin, İlker Paşa Hazretleri’nin, kurulan Barzani devletinin Türkiye’nin güvenliği için büyük bir tehdit arzettiğine dair tespitleri vardır. Bundan geri dönemezler. Benim de tespitlerim vardır. Ben de bunları çok açık olarak söyledim. Musul’u almazsanız, Diyarbakır’ı verirsiniz, dedim. Bugün Diyarbakır’ı veriyorsunuz. Bütün yaptığınız budur. Başka hiçbir şey değil. Diyarbakır’ı Musul’un üzerine veriyorsunuz.

Daha Obama’nın da istekleri var. Bu da Barzani’nin savunulmasıdır. Bunu evvela PKK’ya teklif ettiler. PKK çok yüksek fiyat istedi. PKK, “ben oradaki adamlarımı bu işe memur edersem, burada yeni adam isterim” dedi. “Bunu karşılıklı oturup görüşmem lazım” dedi. Bu, yüksek fiyat istemek, demektir. Bunun üzerine şu anda Diyarbakır’ı Musul üzerine veriyorlar. Obama’da bunu istiyor. Osmanlılık da budur. Türkiye’yi bir şekilde ortadan kaldırmayı düşünüyorlar. Sınırlar olmayacak; gidecekler, gelecekler…

Öbür tarafta ne var? Şu var: Hatırlayacaksınız, Odatv’ye verdiğim bu mülakattan önce, Madam Cilinton ve arkasından Obama gelince, yepyeni bir Ortadoğu dizayn ediyorlar, demiştim. Bunu da uzak Kanada olarak açıklamıştım. Aynısıdır, sınırlar olmayacak. Nitekim bunu yaptılar.

AKP çok zayıf. Gidiyor. Hüsamettin Cindoruk, seçim sandığına yansıması ne olursa olsun, çok önemli bir iş yaptı. Vidalar oynar. MHP kendisi için çok kazançlı bir yol buldu. CHP, Türkiye’nin en önemli meselelerinden bir olan Kürt meselesinde rahatladı. Eski doğru olmayan çizgilerinden vazgeçti, daha çözüme yakın bir noktaya geldi. 29 Mart seçimleri sonrasında, Obama’nın aklına uyan Tayyip Bey büyük açmazlar içine girdi. Her açılımı bir kapanımdır. Ermenilerle hiçbir şeyi açamayacaktır. Havadaki on kuş için, eldeki iki kuşu da kaybediyor. Hem Azarbeycan’ı, hem İsrail’i kaybediyor. Şu anda AKP hiçbir yeni komşuluk elde etmemiştir ama iki komşusunu da kaybetmiştir. Biz, İsrail’i kaybetti diye üzülmüyoruz. Ama 1960’daki askeri darbede İsrail etkisini çok ciddiye almamız lazım. Bakın, ne dedim ben?
İsrail Türkiye’de İsrail’de olduğundan güçlüdür,dedim. Ertuğrul Özkök, Beşir Esad’a gitti, ne dedi? Beşir Esad ona, “İsrail’e kötü davranmayın,” demiş… Hani meşhur bir hikaye vardır, adama ne sorarlarsa sorsunlar hep aynı, ama hep aynı cevabı verir. Bunun üzerine, “yahu her şey ondan mı ibaret,” derler. Adam bu sefer de, “aklımdan hiç çıkmıyor ki,” cevabını verir. Hürriyet Gazetesi’nin aklından İsrail hiç çıkmaz. Aklında hep İsrail vardır. İsrail’in kuruluşu ile Hürriyet’in kuruluşu arasında iki, üç hafta vardır. Hürriyet, bu ülkede İsrail’i yaşatmak için kurulmuş bir gazetedir. Şimdi de bunu yapıyor. Şu anda da tek bir itirazları var: “AKP sonsuz iyidir ama bir de İsrail’e iyi davransa. Bu nereden çıktı,” diyorlar. Başka dertleri yok! Eski TKP’nin kafasında nasıl Moskova varsa, bunların kafasında da Telaviv vardır. Böyle giderlerse düşerler, gazetecilik de yapmıyorlar.
Peki, niye yapıyorlar, sadece Obama için mi? Ben bir televizyonda söyledim, Milliyet’ten Mehmet Tezgan da yazdı. Tayyip Bey’in bütün bu açılımlardaki, saçılımlardaki maksadı cumhurbaşkanlığı seçiminde Kürtler’i yanına almaktır. Çok zayıf, Obama ne isterse onu yapacak. Tayyip Erdoğan -ben henüz izin vermedim, çünkü üniversite diplomasını görmedim- cumhurbaşkanı olmak istiyor. Bizim bir vesileyle yakınımız olan Profesör Ergun Özbudun’un AKP için hazırladığı Anayasa Taslağı’nda, cumhurbaşkanlığı için üniversite diploması bir gereklilik olmaktan çıkarılıyor. AKP cumhurbaşkalığıyla ilgili eski düzenlemeyi kaldırmak istiyor. Bunu yapabilirlerse, Tayyip Bey’in cumhurbaşkanlığının önünü açacaklar. Bütün bu açılımların arkasında cumhurbaşkanlığı meselesi vardır. Mehmet Tezgan’ın da çok yerinde bir şekilde yazdığı gibi, Abdullah Gül ile Tayyip Erdoğan arasında, kendi partilerinin cumhurbaşkanlığı kavgası başlamıştır. Abdullah Gül’ün tarafında Aydın Doğan, Fethullah Gülen ve İsrail vardır. Tayyip Bey’in tarafında da şimdi Kürtler vardır. Benim Aforizmalar’da yazdığım nokta budur.

Pirüs Zaferi’yle bitirelim (2). Habur Zaferi, Kürtler için Pirüs Zaferi’dir. Habur’un Türkiye’deki etkisi İzmir’in işgaline benzeyebilir. O kadar olmaz. Çünkü İzmir’in işgalinin çok özel nedenleri vardır. Ama PKK ve Kürtler de Habur’da bir zafer kazandılar. Devleti felç ettiler, paralize ettiler. Bu tür zaferlere tarihte, Münih’e benzer bir biçimde çok yaygın olarak kullanılır, Pirüs Zaferi deriz. Pirüs, Epir kralıdır. Roma yükselirken Roma’yı yerle bir etmek istemişti. Uzatmayayım, gitti, Roma’yla savaştı; çok büyük zaferler elde etti. Ama bu zaferlerin içinde öylesine yoruldu ki, kendisi düştü. Habur Zaferi’yle Kürtler artık ne olduğunu bilmediğimiz hedeflerinden öylesine uzaklaştılar ki... Bir defa, demokratik cumhuriyet fikrinin artık hiçbir inandırıcılığı kalmadı. Biz yıllardır Kürt gericiliği ile Türk gericiliğini birleştirmemek için çalışıyoruz, şimdi birleştiler. Kürtler şeriatçıların, tarikatçıların, AKP’cilerin arkasına takıldılar. Bu, onlar için bir yol değildir. Türkiye İşçi Partisi’nin, solun içinden çıktılar. Marx, Engels, Lenin, Stalin, Apo diyorlardı: “Melsa.” Şimdi solla hiçbir ilgileri yoktur, kendi sollarıyla da bir ilgileri kalmamıştır. Onun için herkesten çok daha fazla kaybettiler. Mhp’yi güçlendiriyorlar. CHP’yi güçlendiriyorlar. Bunlara kötü gözle bakmıyorum. Ama kendi çözümlerini kaybettiler. Artık DTP’ye ciddiyetle bakan bir tek solcu, bir tek cumhuriyetçi bulamazsınız. Onların şu anda iki tane taraftarı vardır. Biri Akın Birdal’dır, diğeri de Ufuk Uras’tır. Bir de Baskin Oran’ı yanlarına alabilirler. Başka kimseleri yoktur. Hiçbir şey kazanmadılar. Buna Pirüs Zaferi deriz. Bir şey elde ederken kendini bitirmedir. Kürt hareketi kendini bitirdi. Yeniden doğacaktır ve başka bir şekilde olacaktır. Bugün Silivri’de, mahkemenin önünde gösteri yapıyorlar. Yarın Türk solu biraz daha büyüyünce onu da yapamazlar. Biz Türkiye İşçi Partisi olarak, sonra Toplumsal Kurtuluş olarak, Kürtleri ilericiliğe doğru çekerken çok güçlüydük. Kürtler ise hiçbir zaman bugünkü kadar güçsüz olmadılar. AKP’nin elinde olan devleti paralize ettiler; felce uğrattılar. Ama Habur Zaferi, tıpkı İzmir İşgali gibi, Türkler’in onurunu kırdı. Bütün bunlar doğru. Bununla birlikte, ben hiç ciddiye almam bunları, yapılan anketlerde oy potansiyellerini sadece binde bir arttırabildikleri söyleniyor; yüzde bir bile arttıramamışlar. Bu, en talihli oldukları zamandaki durumlarıdır. Bu onlar için çok kötü bir durumdur.

Albay Dursun Çiçek’in “ilahlar kurban istiyor” denilerek verilmesi, bir bakıma hapse konulmasına razı olunması, ordu hiyerarşisi içinde kopmalara ya da sarsılmalara yol açar mı?

Bir defa resmi görün, gözlerinizi açın. İlker Paşa Hazretleri için ne büyük talihsizlik. Cumhuriyet tarihinde ilk defa sokaklarda, Türk Ordusunun aleyhine serbestçe nümayişler yapılıyor. Kim olduğu belli olmayan Berat adlı, Star Gazetesi’nin bir yazarı, bir sahne olduğu intibasını verecek biçimde Tayyip Erdoğan’ın önünde, “Genelkurmay Başkanı’nı at” diyor. Demek ki, şu anda Türk Ordusunu taşlamak, aşağılamak üzere bir kampanya var. Bu kampanya açık bir nümayişe dönüşmüştür. Televizyonlarda, gazetelerde, sokaklarda bu var. Bu varsa, komuta kademesinin bundan zarar görmesini hiçkimse önleyemez. Bunlar Türk Ordusunun prestijini çok kötü bir biçimde tahrip eder. 1950’li yıllarda bu olmadı. Türk Ordusu bugün yalnız. Ama bunları yapanların hepsini Türk Ordusu Harp Akademilerinde hoca yapmıştır. Nedir bu? Türk Ordusunun en yüksek kademesindeki bir insan Metin Heper diyebiliyor. Metin Heper’in AKP sempatizanı olduğunu, yazdıklarının hepsinin yanlış olduğunu takdir edemeyen bir komutanlık ile karşı karşıyayız. Saçınızı, başınızı yolarsınız.

Beni, Yalçın Küçük’ü üniversiteden her seferinde Türk Ordusu attı. Türk Ordusu attı Korkut Boratav’ı, Alparsla Işıklı’yı üniversiteden. Ama Türk Ordusu, bugün üniversitede olup da ona her kürsüden küfredenlerden bir tanesine dokunmadı. Bu söylediklerime oturun ağlayın. Böylesine bir ordumuz var.
 
Çok şükür, şu sıralarda halk kendi kendine güvenmeye başladı.

İkincisi, Türk Ordusunun en yüksek komutanı, “ben konuşurum” diyen komutanı, “Dursun Albay’ı teslim edin” diyen zat ile makamlıklar Beşiktaş’ında konuşurken, o değerli albayın İstanbul Beşiktaş’ta saatlerce bekletilmesi; benim imzam değil, ben yapmadım demesine rağmen yargılanması; yargılanmaya hapishane bavuluyla gelmesi; “ilahlar kurban istiyorlar” demesi, Türk Ordusuna çok zarar verir. Pek çok subay buna çok üzülür. Halk da çok üzülür. Bunun bir tek faydası vardır: Halk kendisini kurtarmaya çalışır.

Bir müddet önce Odatv’ye de söylemiştim: “Türk ordusu Cumhuriyeti kurtarmayı bıraksın, kendini kurtarsın.” Öyle görünüyor ki, bu konuda da bir eğitimi, birikimi yoktur. İftar yemekleriyle, ikide bir Diyarbakır’a seyahat yapmakla bir yere gidemezsiniz. Biz bunları söyledik. Buradan bir şey çıkmaz. Ordu Tv’yi kuracaksınız. Yeniden başlayacaksınız. Kemalistlerden, sol kemalistlerden, sosyalistlerden korkmayacaksınız. Harp Akademilerini bir üniversite kurumu haline getireceksiniz. Ve bizim kitaplarımızı okuyacaksınız. Bunun dışında bir kurtuluşunuz yoktur. Bunları çok açık olarak söylüyorum. Şu anda, umutusuz olmak için ise hiçbir neden yoktur. Cumhuriyet büyük bir tehdit altındadır ama o cumhuriyetin kendini tazeleyeceğine, yeniden kurulacağına dair çok ciddi işaretler de vardır. Bugün buradayız.

Bizim geliştirdiğimiz teoremler vardır. CHP’nin prestiji düşük, güvenirliği azsa, ordu müdahale eder. Yüksek komutanlar güven vermiyorlarsa, genç subaylar yukarıya doğru çıkarlar.

Bunlar teoremdir. Ama henüz bu teoremleri düşleyecek düzeyde değiliz, bunlar için vakit henüz erkendir. Ben Münih teslimatını çok üzücü, çok yanlış bulmakla birlikte, bunu vahim bir hal olarak da görmüyorum. Nihayet, bir kurban verilmiştir. Hepimiz hapis yattık, Dursun Albay da ikinci olarak hapis yatacaktır. Ama çıkar, bizleri inandırmıştır ki, o belge onun değildir. Onun olsa da, o belge hapse girmek için bir neden değildir. O belgenin içinde bir şey yoktur; belge Türkçe dahi değildir. Onu bir devlet memuru yazmaz. Dolayısıyla üzücüdür ama telafisi mümkündür.

Hocam, biraz az önce Albay Dursun Çiçek’in tekrar serbest bırakıldığı açıklandı. Bu haber röportajın daha önceki bölümlerinde formüle ettiğiniz düşüncelerinizde bir değişikliğe gitmenize yol açacak mı?

Hayır, ama gelen haber sevindiricidir. Daha önce dile getirdiğim tespitlerim ise hala geçerlidir. Çiçek’in salıverilmesi, onunla ve üzerinde imzası bulunduğu iddia edilen belgeyle ilgili düşüncelerimizin de doğru olduğunu göstermektedir. Dursun Albay’ın mahkeme heyetince oybirliğiyle salıverilmesini, Beşiktaş ve Silivri’de hukukun hala uygulanabileceğine dair bir işaret olarak da görülebilir.

Röportajı bitirirken eklemek istediğiniz son bir sözünüz var mı, Hocam?

Türk İslamı "rahim" ve "rahman" kelimelerini çizmiş durumdadır. Bir yanıyla bir "aydın savaşı" var; Fethullah Gülen Tarikatı kendisini münevver farz ile aydına, acımasızca ve insafsızca hücum etmektedir. Kemalist ve sol kemalist aydını kazımak istemektedir. İslamistler, Türk Yargı Kurumu'na ahlak ve hukuk dışı bir taarruz halindedirler. İslam ve Gülen Tarikatı, Türk Ordusu'nu hile ve desise ile çökertmek emel ve amelindedir.
Beydudedir. Zafer, ucu görülmüştür, kemalizm'dedir ve sol-kemalizm'dedir. Türk Ordusu, muzaffer cephede'dir.

* Münih Anlaşması: Münih Antlaşması, İngiltere, Fransa, İtalya ve Almanya arasında Çekoslovakya'nın Südet bölgesinin Almanya'ya verilmesini öngören 29 Eylül 1938 tarihli antlaşmadır. Südetler, Çekoslavakya'nın stratejik öneme sahip bir bölgesiydi. Büyük bir silah fabrikası olan Skoda bu bölgedeydi. 2.5 milyon Almanca konuşan nüfusa sahip olan bölge, Versay Antlaşmasının Ulusların Kendi Kaderini Tayin Hakkı kuralına göre, Almanya'nın kontrolü altında olmalıydı. Konferansın amacı Südet Krizi nedeniyle bir Avrupa savaşını önlemekti ve bölgenin neredeyse tamamının Almanya'ya teslim edilmesiyle sonuçlandı. Bu, Yatıştırma Politikasının en bariz örneği oldu. Çekoslavakya konferansa çağrılmadığı için anlaşma Çekler tarafından Münih Diktesi olarak adlandırılmaktadır. Hatta çoğu zaman Münih İhaneti olarak da isimlendirirler zira Çekoslavakya'nın Fransa'yla, Fransa'nın da İngiltere'yle askeri ittifakı vardı ve bunlar konferansta hiç gündeme gelmedi.

* Pirüs Zaferi: Pirus zaferi, çok büyük kayıplar sonucunda kazanılan zafer anlamına gelir. 280 ve 279 yıllarında Epirus'lu Pirus Roma'ya saldırdı ve ne pahasına olursa olsun savaşı kazanmak için herşeyi feda eder. Sonunda Pirus savaşı kazanır, ancak 8 ünite filin desteklediği ordusunun tamamını kaybeder. Savaşı kazanmıştır, ama yanında koskoca ordudan arta kalan üç-beş çapulcudan fazlası kalmamıştır. Pirus’un bu zaferin ardından “tanrım, bir daha böyle bir zafer verme” dediği söylenir. Pirus Zaferi aslında yenilmeye mahkum galibiyetleri anlatmak için kullanılır...Bu olaya atfen, benzer şekilde kazanılan savaşlara Pirus zaferi denir.

15/11/2009 - İçki var diye terk ettiler!Bufalo teorisi....

İçki var diye terk ettiler!Tekirdağ'ın düşman işgalinden kurtuluşu resepsiyonda

Tekirdağ'ın düşman işgalinden kurtuluşunun 87. yıl dönümü dolayısıyla verilen resepsiyonda CHP'li Belediyenin içki vermesini protesto eden AK Partililer salonu terk etti.

Not:Alttaki şiirin yazıldığı  muhtemel tarihe ve hala oynanan oyuna  ya da söyleme dikkat çekmek istiyorum.

Rakı Name
http://ahmetdursun374.blogcu.com/raki-name/358743
------------
RAKI NASIL İÇİLİR
http://ahmetdursun374.blogcu.com/raki-raki-nasil-icilir/575365

**************

Bufalo teorisi....

Bir bufalo sürüsü en yavaş bufalonun hızında hareket eder.
Sürü saldırıya uğradığında ilk olarak en arkadaki zayıf ve yavaş olanlar  öldürülür. Bu doğal seleksiyon sürünün tümü için yararlıdır çünkü sürünün genel  hızı ve sağlığı bu zayıf üyelerin ölümü sayesinde korunur.

Aynı şekilde insan beyni de en yavaş beyin hücrelerinin hızında çalışır.
Bugün bildiğimiz gibi alkolün aşırı tüketimi beyin hücrelerini öldürmektedir.

Ancak doğal olarak, alkol en yavaş ve zayıf beyin hücrelerine saldırmaktadır.
Bu yolla rakının ve/veya şarabın düzenli tüketimi zayıf beyin hücrelerini öldürerek
beynin daha hızlı ve etkili bir makine olmasını sağlamaktadır.

İşte bu nedenle bir kaç kadehten sonra her zaman kendinizi daha zeki hissedersiniz.
 
İÇELİM AKILLANALIM ...... AFİYET OLSUN ......
http://ahmetdursun374.blogcu.com/raki-raki-nasil-icilir/575365

Şaka Şaka....
Sakın ha aldanmayın,durup duruken alkolik olabilirsiniz.
Biz sadece latife olsun diye paylaştık.
Zaten normalde kendini idare edemeynleri bir de sarhoş iken düşünsenize...

Bir-iki kadeh neyse de sınırını bilmeynlerden tanrı korusun...

Ama çok ilginç değil mi?
A.Dursun

15/11/2009 - iZLENCE/Levent Kırca Ergenekoncu oluyor.

Levent Kırca Ergenekoncu oluyor.

Levent Kırca Ergenekoncu oluyor.
Bu gidişle sayın Kırca'yı da Ergenekon davasının bir yerlerine mone ederlerse hiç şaşmayacağım.
Zira başbakanı eleştirmek suç ve Ergeneokcu olmak için yeterli değil mi?

ANITKABİR

-------
Levent Kırca-Pastadan Atatürk

----------
Gazilere 2 TL zam

-------------
AB'nin Atatürk'ü koruma kanunu(Haber)

15/11/2009 - BİZZAT:TBMM'de Ümmet açılımı/Dersim kavgası

TBMM'de Ümmet açılımı/Dersim kavgası

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Genel Kurul'a hitap etti:
Komşusu açken tok yatmayan bir milletin mensubuyuz. Biz yaradılanı yaradandan ötürü seviyoruz.
Dikkat:Şehitler aileleri,gaziler,emekli,dul-yetimler hariç mi tutuluyor ki her gün bu insanlar bağırıyor?
Kulağınız duymuyor,gözünüz var görmüyorsunuz?

25 yıldır süren statükoyu süredürebilmek mümkünse sürdürelim.
Dikkat:Doğru satükoyu bitirdiniz ancak yeni bir statüko yarattınız.Ulema statükosu ya da şeri statüko.

Dağlar bombalandı mı, sınır ötesi operasyonlar yapıldı, çözüm alınabildi mi? Sadece askeri yöntemlerle çözülemez bunun psikolojik, demokratik, ekonomik boyutu var.
Dikkat:O halde PKK'nın AB'de ki kasalarını,bağlantılarını neden duymazdan geliyorsunuz?
Bakanınız Erdal Sarızeybek'e soruyor.
Biz bulamadık gerçekten öyle bir kayıt,kasa var mı diye?Dalga mı geçiyorsunuz?İktidar kim,yetkili kim,nereden yönetiliyor bu ülke?

Güneydoğu'ya yaptığımız yatırımların toplamı 15 kattrilyonu bulmuştur.

Dikkat:15 kattrilyon diyor.
Nereye gitmiştir bu para?
Hangi ağalar beslenmiştir?Hangi feodal yapı desteklenmiş ve nasıl bir sonuç alınmıştır ki doğuda yaşayan vatandaşlar hala göç etmekte,ağaları tarafından,mirleri,beyleri tarafından açlıkla terbiye edilmektedir?


Tabii ki; analar ağlayacak diyenlere soruyorum sizin hiç yavrunuz öldü mü?

Dikkat:Sayın başbakan elbet ki hiç bir ana evlat acısı çekmesin. Bu doğru ancak sizin evlatlarınız nasıl askerlik yaptı? Acaba vicdani redcimisiniz?

Dersim de olanları savunanları ben insanlıktan nasibini almamış olarak değerlendiriyorum. Terör örgütü ile benim Kürt kökenli vatandaşlarımı bir araya getiremezsiniz.

Dikkat:Sergerde(çapulcu) lakaplı Seyit Rıza'nın torunu Rüstem Polat dahi;Kin ve nefret davası gütmüyoruz derken siz ne demek istiyorsunuz?
Ermeni komiteleriyle birlikte çalışan, Taşnaksiyon komitesine yazılarak onların gayelerine and içen birinden mi bahsediyorsunuz?
Yoksa İsmet İnönü'nün "Dersim meselesini ortadan kaldırdık,Dersim müşkilesinden kurtulduk" sözleri mi hala kulağınızda çınlıyor.

Yoksa siz de mi Türk sömürgecilerinin aşağılık jargonunda sergerde olarak adlandırılmıştır iddiasındasınız?
Ancak beyninizin karanlıklarını anlıyorum.

Şeyh Hasan aşiretine mensup olan Abasan aşireti reisi Seyit Rıza'ya vurgu yapmanızın altındaki neden Ocakzade (Ehlibeyt soyu) kökenli olmasıdır değil mi?
Bunu bir türlü açığa vuramıyorsunuz ancak anlayanlar elbet ki işin özünü çözüyor.
Özetle Tribal parti oluşunuz, aynı zamanda Ehlibeyt soylarına karşı özel bir ilgi duyuşunuzu kamçılıyor.

Demiştim demek istemiyor,bundan nefret ediyorum.
Ancak bu gün tutmuş soruyorsunuz?
Dersim diyo,bu adam nasıl bir adam şeklinde...
Kim demişti Dresim diye şimdi hatırladınız mı?
Epilepsi böyle bir şey olsa gerek.
Ya dediğini,ya da okuduğunu anlamamak gibi bir sorun yaratıyor olmalı.


Benim mazimi test edecek siz değilsiniz, bunu test edecek kalitede de değilsiniz.

İşte yukarıdaki özet sizin mazinizi test etmeye gerek bırakmayacak kadar açıktır.
Dikkatinizi çekmesi açısından soruyorum;
Cumhuriyet rejimine karşı yapılan isyanlar hangi dönemlerde yapılmıştır hiç araştırdınız mı?

Bir zamanlar muhalefet yapıyordunuz.
Nasıl yapıyordunuz hatırlıyormusunuz?

Şimdi dönüp yaptığınız o muhalefete bakın ve şimdiki muhalefeti değerlendirin.

Prof.Dr.Ahmet Mumcu "Tarih Açısından Türk Devriminin Temelleri ve Gelişimi" adlı kitabında özellikle Atatürk'e ve devrimlerine karşı yapılan  muhalefetin, düşünsel değil duygusal nedenlere dayadığını söylüyor.
Tıpkı sizlerin yaptığı muhalefet döneminizi anlatır gibi.

Nakşibendi Şeyhi Palulu Sait isyanından başlayıp,İzmir suikastı(1926),Menemen olayı(1939) ve diğerleri neden ve ne zaman yapılmıştır biliyormusunuz?

İngiliz emperyalistlerince,petrol bölgelerine ulaşılamayacağı gerçeği ile karşılaştıklarında bu isyanlar başlatılmıştır.

Tamamı da Atatürk'ün yaşadığı dönemde olmuştur.
Atatürk'ün ölümü ile bu isyanlar artık bitirilmiş ta ki yeniden Atatürk sevgisi milletin gönlünde kabarmaya başladığında açılımlar (yeni isyanlar)şeklinde kendini göstermektedir.

Mustafa Kemal bu durumu Büyük Nutkunun sonunda zaten özetlemiştir.
Ayaklanmalardan,Terakkiperver Cumhuriyet Halk Fırkasından bahsetmiş ve diğer gerici akımlardan söz etmiş;Takrir-i Sükün yasası ve İstiklal mahkemelerinin kurulma nedenleri anlatmış, tüm bunları ulusumuzu ortaçağ karanlığına itmek isteyenleri engellemek amacıyla yaptıklarını söylemiştir.

Şimdi ortaçağ karanlığının halkımızın üstüne yeniden çöreklenmesini halkın izleyeceğini sanıyorsanız yanılıyorsunuz.

Milletin suskunluğu korkusundan değil,devletine olan bağlılığındandır.
Tarih bunun örnekleri ile doludur.

Şimdi de bakalım bakanınızın konuşmasına:
İçişleri Bakanı Beşir Atalay, Genel Kurul'a hitap etti:
 Biz insan odaklı siyaset anlayışı ile hiçbir ayrılık gözetmeksizin insanlarımızı onurlu bir varlık olarak görüyoruz. İnsan onurunun gerektirdiği eşit ve hür insanlar olarak yaşamak bizim partimizin anlayışıdır.

Sayın Bakan sanırım ki eline tutuşturulan metinde ne yazdığının bilincinde değil.
Siz kimsiniz sayın bakan?
Devleti temsil eden birisinin çıkıpta "hiçbir ayrılık gözetmeksizin"derken şimdiye kadar Türk devletinin ayrılıkçı olduğunu,siz gelince bu ayrılıkçılıktan kurtarıldığını mı ima ediyorsunuz?

Herkesin kendisine eşit davranıldığı ve bu devletin özgür bireyleri olarak hissettiği bir toplum için çalışıyoruz. Kısacası demokratik açılım köklü bir zihniyet değişikliği ve yeni bir iklim gerektirmektedir.

"Demokratik açılım köklü bir zihniyet değişikliği ve yeni bir iklim gerektirmektedir." derken hangi zihniyetin değişmesi gerektiğini neden örtülü olarak sunuyorsunuz?

Demokratik açılımın sloganı "Herkes için daha fazla özgürlük" tür. Hangi gerekçe iler olursa olsun temel hak ve özgürlükleri herkes için korumak hükümetimizin görevidir. Bu Türkiye'yi zayıflatmaz, aksine güçlendirir.
Mevcut Anayasa her açıdan toplumun gerisinde kalmıştır. Millet bu anayasayı hak etmiyor. Anayasanın ilk 3 maddesinin değiştirilmesi kesinlikle söz konusu değildir. Bu 3 madde tartışma dışındadır.

"Millet bu anayasayı hak etmiyor..." diyorsunuz.
Doğrudur ancak sizi de hak etmiyor.

Lakin her nasıl oluyor da bakanlık makamında bulunabiliyorsunuz anlamakta zorluk çekiyorum.

YÖK,sizi Kırıkkale Rektörlüğü yaptığınız dönemde neden görevden almıştı hatırlıyormusunuz?

Atatürk karşıtlığından dolayı görevden alındınız ancak artık İçişleri Bakanı sıfatı alınca Milli Güvenlik Kurulu toplantılarına katılıyor olmak nasıl bir sevinç yarattı sizde, onu da anlamak lazım.

 YİMPAŞ şirketler grubuna ait olan ANAR'ın yöneticiliğini yapmak elbet ki suç değil ancak "Radikal İslam" İslamın kendisidir diye iddia ettiğiniz tez çalışmanız ne anlama gelmektedir ki?

 CHP İzmir milletvekili Ahmet Ersin sizin için şunları söylüyordu:
"Aksu, parlamentonun kadrolu İçişleri Bakanıydı, neredeyse milletvekili seçildiği her dönemde İçişleri Bakanı oldu.
Ama gelen gideni aratacak sanki. Yeni İçişleri Bakanı da davranışları ve görüşleri itibariyle Sayın Sezer'den veto yemiş bir isim.
Sayın Sezer, onun Milli Eğitim Bakanı olmasını uygun görmedi. Dolayısıyla İçişleri Bakanlığı'na böyle bir kişinin getirilmesi, makul karşılanamayacak bir sonuç. Sayın Aksu gitti ama ondan daha olumsuz birisi getirildi. İçişleri Bakanlığı çok önemli bir bakanlık, dikkatle takip edeceğiz."

Tabii ki söylenen salt bu kadar da değildi.
Hayri Kozakçıoğlu ne diyordu ona da bakalım.
Beşir Atalay`ın İçişleri Bakanlığı`nı çok yakından tanımadığını biliyoruz. Bu nedenle etrafında oluşturacağı ekibin çok önemli olması gerektiğini düşünüyorum. Başarısını da belirleyecek en önemli faktör bu ekip oluşturacaktır. Yani seçeceği müsteşar ve Genel müdürlerin İçişleri Bakanlığı`nın işleyişini ve hizmet anlayışını yakından tanıyan isimler olması gerekiyor. Eğer bu noktada particilik yapma hatasına düşülürse o zaman fatura ağır olacaktır.` Valilerin çalışmalarının çok zor olduğunu belirten Kozakçıoğlu, `Vali tarafsız bir şekilde hizmetini vermek zorundadır. Bu çok önemlidir` dedi. Atalay, Gül`ün Cumhurbaşkanlığı seçimi öncesi `uzlaşma` turlarında da yanındaydı.

DSP İzmir Milletvekili Recai Birgün'de bir şeyler söylemişti.Bakalım:
Murat Başesgioğlu ya da Abdülkadir Aksu isimlerinin ön plana çıktığı bir anda Atalay`ın İçişleri Bakanı olduğunu kaydeden Birgün, `Emniyet Teşkilatı`nda çalışanlar artık diken üstünde durmamalı. Atama ve terfiler bir düzene bağlanmalı`diyordu.

Peki neden sizin için bunca söz söylenmiş olabilir?
Bunlarıda anlatmak isterdim ancak çok uzun oldu.

Öztle sizlere aslında şükranlatımı sunmak için bu satırları karaladım.

Gerçekten size ve AKP'ye şükran borçluyuz.

Belki ne demek istediğimi daha net ifade etmek açısından sizin ulemalarınızdan bir örnekle olmasa dahi,diğer her vatandaşın net anlayacağı bir örnekle anlatayım.

 Sir Isaac Newton'un etki-tepki yasası vardır.

Şöyle tarif eder.
"Her etkiye karşılık eşit ve zıt bir tepki vardır"

Gerçekten de durum aynen bu haldedir.

-Emperyalizm karşıtı savaşçıların en büyüğü olan Mustafa Kemal'in, tekrar hatırlanması ve bu yüce insana milletinin yeniden sahip çıkması için elinden geleni yapan emperyalizm yanlılarına,
-Ali Kemal yandaşı gazetecilere,
-Osmanlıcılık üzerinden pirim peşinde olan tarihçilere,
-Şimdiki ve istikbalde ki BOP eş başkanlarına,
-Çok saygın AKP'ye ve Açılım mimarlarına,
-PKK'ya,...burada saymayı ihmal ettiğim tüm iş birlikçilere,

Milli mücadele yıllarının bir kısmı da dahil olmak üzere yaklaşık 90 yıldır bu millete anlatmak isteyip te anlatamadıklarımızı,7 yıl gibi kısa sürede anlatmayı başarabilenlere,
Mustafa Kemal ve Tam Bağımsızlık düsturuna daha çok sahip çıkmamız için gösterdikleri gayretten ötürü yüce Türk milletinin bir ferdi olarak şükranlarımı sunarım.

İşte tüm bu açıklamalar ışığında sizlerin anlattığı açılımdan benim tek anladığım Ümmet açılımı olmuştur.

14 Kasım 2009

Ahmet Dursun
****************
Abdullah Gül'ün Dersim'e yeşil ışık yakması TBMM'de ki açılımda da konu oldu.
DTP'li lerin Dersim talebi de TBMM'ye böylece gelmiş oldu.

12/11/2009 - KURAN'DA MATEMATİK HATASI

10/11/2009 - BİZZAT:Yeni açılım;Cumhuriyetten Türk İmparatorluğuna geçiş süre

9/11/2009 - Tekel özelleşecek REJİ geri gelecek!

Tekel özelleşecek REJİ geri gelecek!

Serpil ÖZKAYNAK - Macit SOYDAN

G  İ  R  İ  Ş
MİLLETİ "para" olan ulus ötesi şirketler, milli değerlerimizi ele geçirmek için kirli bir savaş sürdürüyorlar. IMF politikaları ile ABD; AB Kriterleri ile Avrupa ülkeleri, ekonomimizi kıskaç altına alırken, Uzakdoğu firmaları DA onlardan geri kalmamaya çalışıyor. Ekonomi üzerindeki baskıları arttıkça daha DA arsızlaşan ulus ötesi şirketler ve yerli işbirlikçileri, "özelleştirme" furyasında Türkiye Cumhuriyeti için çok önemli değerlere de el attılar. Bunlardan biri de TEKEL. Sigara tekelleri yıllardır Türkiye'de cirit atıyor. Dünyanın önemli tekel tröstleri Türkiye'ye tütün satıyor ve bizim Samsun'umuzun, Ege'mizin, Bitlis'imizin, Adıyaman'ımızın, Siirt'imizin tütün yetiştiricileri yıllardır perişan bir halde boynu bükük duruyor. Bu yüz kızartıcı tabloya gözlerini kapatan siyasiler, şimdi de bu tütün yetiştiricilerinin alıcısı olan TEKEL'i satmaya kalkışıyorlar. Hem de yine bu tröstlere... Sakın ola ki yerli görünen alıcılara DA kanmayın!.. Onlar DA "ulus ötesi şirketler" içinde yerlerini alıyor ve üstüne üstlük "milli" gibi görünüp, kaçak döğüşüyorlar.

 
Tanıdık bir vaat: Avrupalı olacaksınız
Milli görünen AMA aslında ulus ötesi olan şirketler, Tekel'i yutmanın planlarını yapıyor.
Dünyanın en büyük tekelleri, kendi ülkelerinin tütünlerini Türkiye'de satıyor, Türk çiftçisi boynu bükük geziyor... Bu yüz kızartıcı tabloya gözlerini yuman iktidar sahipleri, şimdi de Türk tütün yetiştiricisinin son umudu olan Tekel'i satmaya kalkışıyor. Hem de bu tröstlere...
SakIn yerli görünen alıcılara DA kanmayın!.. Onlar DA "ulus ötesi şirketler" içinde yerlerini alıyor ve üstüne üstlük "milli" gibi görünüp, kaçak dövüşüyorlar. 1853'te başlayan ve sadece Atatürk'le kesintiye uğrayan "yağma" nın sihirli kelimesi hep şu oldu: Avrupalı olacaksınız...
 
Kıssadan Hisse
Geçmişten Adam hisse kaparmış...
Ne masal şey!
Beş bin senelik kıssa ,
yarım hisse mi verdi?
Tarih'i "tekerrür" diye tarif ediyorlar;
Hiç ibret alınsaydı,
tekerrür mü ederdi?
MEHMET AKİF ERSOY
 
Tütüncünün geleceğini karartan müttefikler!
Bağımsızlığın bittiği nokta: REJİ

Tarih tekerrürden ibarettir" derler amma... Tarihi öğrenmenin faydası da, hatalardan ders almak değil midir? "... Yaşı 70'i aşmış bir aile büyüğünüzün kulağına "Reji Şirketi" diye fısıldayıverin. Bakalım, tepkisi ne olacak?
Asıl adı "Memalik-I Osmaniye Duhanları Müşterek Menfa Reji Şirketi" olan, ancak Reji Şirketi olarak anılan kurum, 1884 yılından 1923 yılına kadar tütün yetiştiricisinin emeğini sömürüp, bundan aldığı güçle Osmanlı ekonomisini tahakkümü altına almıştı.

Ta ki Atatürk, Reji Şirketi'nin bütün mal varlığı, hak ve vecibelerini 1923 yılında devlete intikal ettirene kadar...

1925 yılında tütün ve tütünle ilgili hizmetlerin bizzat devlet tarafından yürütülmesi kararlaştırılırken, ertesi yıl da " inhisar " altına alınmıştı.  Önce " İnhisarlar İdareleri " adını Alan, 1932'den sonra, "İnhisarlar Umum Müdürlüğü" olan bu kurum,en sonunda yani 1946'da "Tekel Genel Müdürlüğü"ne dönüşmüştür.

Reji'yi topraklarımıza getiren koşullar
Tam 39 yıl boyunca Türk topraklarını ve insanını sömüren Reji Şirketi, kendi kurduğu güvenlik güçleri aracılığıyla da bu topraklarda adeta terör estirmiş, binlerce, hatta on binlerce insanı, "kaçakçılık yaptıkları ve şirkete zarar verdikleri" gerekçesiyle öldürtecek kadar, vahşi kapitalizmin boyutunu ileri götürmüştü.

Peki bu adamları bu topraklara getiren koşullar nelerdi?
Reji Şirketi'ni topraklarımıza getiren koşullar, günümüz koşullarıyla garip bir benzerlik içindeydi. Günümüzde "borcun faizini" ödemek için özelleştirmeler yapılırken, o zamanlarda da Reji'yi başımıza musallat Eden neden, Osmanlı İmparatorluğu'nun yabancılara borçlanması ve bugünkü gibi borcun faizini bile ödeyemez duruma gelmesi oldu.

Tanıdık bir vaat: "Avrupalı olacaksınız"
I. Abdülmecid döneminde Osmanlı ile Rusya arasında 1853'de başlayan savaş, görüntüde Osmanlı'nın galibiyetiyle sona ermiş gibi görünse de, bu Osmanlı İmparatorluğu'nun "ekonomisi" için sonun başlangıcı olmuştu. "İlk dış borcun alındığı" bu savaşta Osmanlı'nın müttefikliğine soyunan ve onunla birlikte Kırım'da Rusya'yı hezimete uğratan İngiltere ve Fransa, savaş sonunda 1856'da imzalanan Paris Anlaşması'na şu maddeyi koyarak, bu topraklarda 150 yıldır süren  "Avrupalı olma hayali" nin fitilini de ateşledi:

 "Osmanlı Devleti Avrupa devletler topluluğunun bir üyesi olacak, toprak bütünlüğü ve bağımsızlığı Avrupa devletlerinin ortak garantisi altına konacaktır."
Yani, o dönemin en etkili batılı emperyalist ülkeleri, Türkleri aynı günümüzde olduğu gibi, bir yandan "seni Avrupalı yapacağız" vaadi ile kandırırken, öte yandan onu "borç" kıskacına almayı başarmışlardı.
 

Avrupa'nın değişmeyen silahları: Borç + 'Azınlık' kelimesi
Bu arada Osmanlı'ya "Avrupalı olma vaadi" sunulan Paris Anlaşması öncesi görüşmeler sürerken, Osmanlı Devleti, Batılı devletlerin bastırmasıyla Islahat Fermanı'nı yayınladı ve bu fermanla "azınlıklara" çok önemli haklar tanıdı. (Memur olabilme hakkı; İl İdare Meclisi'ne seçilme hakkı; Bedelli askerlik hakkı; Vergi toplanmasında gelire göre vergi verme hakkı; Mahkemelerde kendi inancına göre yemin etme hakkı; Kendi okul, hastane ve kiliselerini açma hakkı. Bu fermanla, herkese din seçme özgürlüğü de verilmiştir).
Bu haklardan özellikle "memur olma" hakkı ve "bedelli askerlik" hakkı, Müslüman Türklerin karşısında azınlıklara çok büyük üstünlük sağlamıştır.
Çünkü çoğu hem eğitimli hem de varlıklı olan bu kişiler, eğitimlerindeki üstünlük nedeniyle memuriyetlerde en iyi makamları elde ederken, "parayı verip askerlik yapmamaları" da, işlerini güçlerini hiç bırakmamalarına neden oluyordu.

Öte yandan Müslüman Türkler için durum tam tersine çok olumsuzdu. Parasızlık ve eğitimsizlik onları önemli mevkilerdeki memuriyetlerden uzak tutuyor, ayrıca ortalama 6 yıl süren askerlik hizmetleri sırasında para kazanamayıp, ailelerine bakamamaları, daha da yoksullaşmalarına neden oluyordu.  

O zamanlar, Osmanlı Devleti'nin Islahat Fermanı'nı yayınlama amacının, "azınlıklara geniş haklar vererek, onları Müslüman halkla kaynaştırma" olduğu belirtilmişti, ancak haklar verilmiş olsa da, her hangi bir kaynaşma olmadı.

Günümüzde de, Türkiye'nin AB üyesi olmaması için her türlü bahaneyi sunan Avrupalı eski dostlar (!), Güneydoğu'da yaşayan kardeşlerimize yönelik sürdürdükleri planlı politikalarla, onların kendilerini bir "azınlık" gibi görmeleri için onlara her türlü "Batı avantajını" sunmuşlardır. Örneğin Almanya, Fransa, İngiltere, Avusturya gibi birçok "sözde dost" ülke, "Türkler, ırkınız veya dininiz yüzünden size  kötü davranıyorsa, bize bunu beyan edip, ülkemizde yaşayabilirsiniz" söylemi ile, ekonomik güçlük çeken pek çok vatandaşımızı,  Türkiye aleyhine yalan beyan vermeye zorlamışlardır. AB'li ülkelerin Türkiye topraklarında azınlık konularını kaşıma stratejileri, AB fonlarıyla desteklenen projelerle halen sürmektedir.
Neyse, biz yine Osmanlı'nın ilk dış borç aldığı dönemlere dönelim...

Galata bankerlerini zengin eden borçlar
Kırım Savaşı ile dış borçla tanışan Osmanlı Devleti, Galata bankerlerinden aldığı bu borçlara her gün bir yenisini ekledi. Galata bankerleri, günümüzün güçlü sermaye şirketleri gibiydiler. Osmanlı'nın içine düştüğü mali çıkmazlar ve aldığı 'ağır şartlar içeren'borçlar, bankerlerin sermaye birikimlerini gittikçe arttırmış, onları İstanbul'un adeta en önemli şahsiyetleri haline getirmişti. Hatta onların ve ailelerinin cemiyet yaşamını izlemek için, günümüz magazin basını gibi, bir Pera Basını bile türemişti (Bab-ı Âli Basını'nın yanı sıra). Pera Basını, bankerlerin düğünlerinden, Paris'ten getirdikleri ve moda olduğunu söyledikleri elbise ve eşyalara kadar birçok haberi topluma yansıtmaya başlamıştı. Günümüzde toplumun gözü, magazin haberleri ile boyanmaya çalışırken, bu uygulamanın ilk örneklerini o zamanlar Pera Basını vermişti.

Dış borçları  arttıran sebepler
Osmanlı İmparatorluğu'nun dış borçlarını arttıran nedenlerden bazıları şunlardı:

* Gerek Ruslarla savaş, gerekse müttefiklerin de kışkırtmasıyla imparatorluk topraklarında başlayan isyanlar ve bunlara karşı oluşturulan orduya, hazinedeki paranın yetişmemesi

* 1938 yılında önce İngiltere ile imzalanıp, ardından da diğer "dost!" ülkelerle tekrar edilen ve Osmanlı Devleti'nin adeta sonunu hazırlayan son derece olumsuz ticari anlaşmalar. (Baltalimanı Anlaşması ve diğerleri). Bu anlaşmalar sonucunda yerli sanayinin gelişmesi engellenmiş, yerli tüccarlar, yabancı tüccarlara verilen ayrıcalıklar sonucu yok olma noktasına gelmişlerdir.

* Vergi alınan toprakların azalması

* Toplanan vergilerin plansız bir şekilde harcanması, derde çare olacak bir kaynak olarak kullanılmamaları. ( Öyle ki bu ve bundan sonraki sebep, günümüzün de en büyük sorunlarıdır)

* Zamanında ödenemeyen kısa vadeli borçlar yüzünden daha ağır şartlar içeren yeni borçlar alınması.
 
Bankacılığı yabancı sermaye ile ithal ediyoruz!
Osmanlı İmparatorluğu'nun içine düştüğü bu ekonomik açmazdan çıkması için Rus Harbi'nde bize müttefik olan İngiliz ve Fransızlar şöyle bir öneride bulundular:

 "Banka kurun. Biz de sizi madden destekleyelim!"

İngilizler, merkezi Londra'da olmak üzere kurulacak bir bankanın sıkıntıları çözeceği konusunda önce Sultan I. Abdülmecid'i ikna ettiler ve 1856 yılı itibariyle Ottoman Bank'ı (Osmanlı Bankası) kurdular. İdari merkezi Londra'da olan ve başlıca merkezi İstanbul'da bulunan bu banka, Osmanlı İmparatorluğu'nda yaşanan ekonomik sıkıntıların önünü "göstermelik" de olsa açınca, duyulan memnuniyet, ülkenin ilk yerli (!) bankasına kavuşmasına neden oldu:

Ölen ağabeyinin ardından Osmanlı İmparatoru olan Sultan Abdülaziz'in de oluruyla, bir İngiliz- Fransız ortaklığı olan Osmanlı Bankası, 1863 yılında devlete bağlı bir banka haline getirildi.

Osmanlı'nın sonunu getiren dış borç tahvillerinden biri,Osmanlı'nın önce ekonomisini çökerten yabancılar, böylece imparatorluğun dağılmasına neden olan şartları oluşturdular.

(Fotoğraf: Alptekin Müderrisoğlu'nun yazdığı "Cumhuriyetin Kurulduğu Yıl Türkiye Ekonomisi" adlı kitaptan alınmıştır.)
 
Reji'den kurtuluşun 20. yıl kutlama mesajı
Türk tütünü ve tütüncüsü, Cumhuriyet'in ilk yıllarında Reji İdaresi'nin ellerinden kurtarılmıştı. Bunun 20. yıl kutlaması için mesajlı sigara kutuları üretildi.

7/11/2009 - ROJİN’İ SEKS KÖLESİ YAPMAK

7/11/2009 - Devleti Yönetenlere YAZIKLAR OLSUN.İşte kahraman Gazimizin hazin

Yönetenlere YAZIKLAR OLSUN.İşte kahraman Gazimizin hazin sonu.Açlıktan öldü

İşte kahraman Gazimizin hazin sonu.

Devleti Yönetenlere YAZIKLAR OLSUN
Gazi Paşa'nın Emanetini böyle mi koruyorsunuz?
Açıla açıla boğulacaksınız ancak kör oldunuz.
Gözünüz var görmezsiniz,kulağınız var duymazsınız.
Allah belanızı defalarca versin.

Biraz da Gazi,Emekli açılımı yapsaydınız bu günleri görmezdik.
Bir gemiciğimiz dahi yok.

Gemicik değil, devletin var olduğunu hissetmek istiyorlar.
Gazi anasının dediği gibi PKK'lı olsalardı belki bunlar olmazdı.
A.Dursun
----------
Barakada yaşıyordu. Açlıktan öldü
 
Muğla'nın Milas İlçesi'nde oturan Kore gazisi Muharrem Topçu (80), terk edilmiş bir restoranın baraka benzeri bölümünde ölü bulundu. Kimsesiz Kore gazisinin üç gün önce yaşamını yitirdiği anlaşıldı. Bir deri bir kemik kalan gazinin, açlıktan, takatsiz kaldığı için ölmüş olabileceği belirtildi. Milas- Bodrum Karayolu'nun 3. kilometresindeki terk edilmiş bir restoranın baraka benzeri kısmında yaşamını sürdüren Kore gazisi Muharrem Topçu, günlerdir maaşını almaya gitmeyince arkadaşları eve giderek buldu.
İzleyiniz...
http://webtv.hurriyet.com.tr/?cid=1&vid=1486&hid=12885312